|
Vandaag, 07-01-2010, ontvingen wij het onvoorstelbare nieuws dat onze tango papa, Tete, vanmorgen is overleden aan een hartstilstand.
Onze "tangollega" en vriendin Jessica Bijvoet mailde ons vanuit het huis in Buenos Aires waar Tete de laatste jaren voornamelijk leefde: La Casa de Gerard.
Verslagen meldde ze ons dat zij gisteravond nog met hem had gedanst. Dat hij veel danste, weinig rookte, vrolijk was en zich verheugde op zijn verjaardag aanstaande zaterdag. De berichten melden dat hij zich vanmorgen niet lekker voelde en niet lang daarna overleed aan een hartstilstand.
Nu danst hij boven de wolken, daar droomde hij van. En de vliegtuigen zullen stoppen om naar hem te kijken... (zie ook video fragment helemaal onderaan)
Dansend tot het laatste moment... goed het was de ochtend erna, maar het scheelde niet veel.

van links naar rechts: Mirjam, Birkit, Tete, Claartje (BsAs 1994)
Wat lijkt het onwerkelijk, dit bericht te moeten bevatten van zo ver weg. Toegegeven we hadden de laatste jaren minder contact. We zagen elkaar voor het laatst in Buenos Aires in oktober 2007. We mailden, via Silvia, voor het laatst toen Pina Bausch was overleden. We hadden net een paar dagen geleden weer een mail aan Silvia gestuurd omdat we hen wilden uitnodigen eindelijk weer eens in Utrecht te komen lesgeven...

Tete met Maria
Allerlei flitsen schieten door mijn hoofd. Tete met Maria, van toen ik hem leerde kennen. Nachten lang doorhalen met hem en "El Indio". En maar praten over tango en muziek. (Wat een geluk had ik zijn accent te kunnen verstaan.) Hem uitnodigen naar Nederland om workshops te komen geven in september 1995. Bloednerveus, zou zijn tango aanslaan? Ik zie Maria nog vertrekken, voor het einde van tournee. Zij zag het niet meer zitten met 'm. Mijn hemel wat een toestanden, maar wat bijzonder ook om dat allemaal mee te hebben mogen maken.

Tete met Birkit in Antwerpen
Mee met hem naar repetities van Pina Bausch. Onze start met lesgeven in Wuppertal die daar weer het gevolg van was. Dansen met hem op de meest vreemde plekken.
Meerdere tournees voor hem en Silvia (zijn nieuwe danspartner die tot het einde met hem zal blijven werken) georganiseerd.
Vele weken met hen in ons kleine flatje doorgebracht... biefstuk eten bij de V&D (en dat met twee vegetariër-dames...), toch wel één van zijn lievelingsbezigheden als hij hier was. Met hem naar de opticien, omdat hij in Buenos Aires niet van die hippe brillen kon krijgen. Kleren kopen omdat hij al snel besmet raakte met de "mooie-overhemden-tik" van Muzo. De kadootjes die hij ons gaf.
Weken die ook vaak veel stress opleverden... tenslotte was Tete een hele persoonlijkheid!
Veel met hem op pad geweest, samen met hem lesgegeven, opgetreden. Vertaald. Een interview met hem gedaan voor in de Cadena. Een brief vertaald die hij naar de Cadena wilde sturen...

Tete & Silvia
Hij noemde ons zijn "hijos adoptivos" wij hem onze "tango papa". Zijn stijl en zijn invloeden hebben de basis van onze tango verstevigd en verfijnd. Hij leerde ons begrijpen wat het was om "de muziek te dansen". Kijken naar hem maakte dat je muziek kon zien.
Wat zullen we hem missen. Maar vergeten doen we hem nooit. Hoe zouden we ook kunnen, hij zit geworteld in ons.
Met heel ons hart houden we van hem.
Chau Papá, chau querido!

|